Η απόφαση της διώρυγας της Κορίνθου

 Η απόφαση για τη διάνοιξη της Διώρυγας της Κορίνθου το 1869 αποτελεί σημαντικό σταθμό στην οικονομική και τεχνική ιστορία της Ελλάδας.

Η ιδέα για τη διάνοιξη του Ισθμού της Κορίνθου είναι πολύ παλιά, καθώς ήδη από την αρχαιότητα τύραννοι όπως ο Περίανδρος είχαν εξετάσει το έργο, αλλά το θεώρησαν τεχνικά αδύνατο και αντί αυτού κατασκευάστηκε ο δίολκος, ένας λιθόστρωτος δρόμος για τη μεταφορά πλοίων. Το 1869, η ελληνική κυβέρνηση υπό τον πρωθυπουργό Θρασύβουλος Ζαΐμης ψήφισε νόμο που επέτρεπε τη διάνοιξη της διώρυγας και την παραχώρηση του έργου σε ιδιωτική εταιρεία, επηρεασμένη τόσο από την επιτυχία της Διώρυγα του Σουέζ, που εγκαινιάστηκε την ίδια χρονιά και απέδειξε ότι μεγάλα τεχνικά έργα ήταν πλέον εφικτά, όσο και από την ανάγκη ενίσχυσης του εμπορίου και της ναυτιλίας στην Ελλάδα. Το έργο ανατέθηκε αρχικά σε ξένους επενδυτές, αλλά αντιμετώπισε οικονομικές δυσκολίες και καθυστερήσεις, με αποτέλεσμα οι εργασίες να ξεκινήσουν τελικά το 1882 επί Χαρίλαος Τρικούπης και να ολοκληρωθούν το 1893, ενώ η απόφαση αυτή σηματοδότησε τη στροφή της Ελλάδας προς μεγάλα αναπτυξιακά έργα, ενίσχυσε τη διεθνή ναυσιπλοΐα μειώνοντας την απόσταση γύρω από την Πελοπόννησο και ανέδειξε την πρόθεση της χώρας να εκσυγχρονιστεί και να αξιοποιήσει τη γεωγραφική της θέση.